Binnenkort: hamamdoeken op Netflix?

 
Hamamdoeken op netflix?
 
Kijk jij ook de serie Marco Polo op Netflix? Deze serie over de bekende wereldreiziger is een groot succes.
 
(Nu hoor ik je zeggen: Maar wat heeft dat met hamamdoeken te maken? Nou, daar kom ik nog op.)
 
Om eerlijk te zijn heb ik gemengde gevoelens over de serie. Marco Polo reisde helemaal naar China. En dat is natuurlijk best ver.
 
Vooral in de 13de eeuw.
 
Maar vergeleken met een andere reiziger stelt dat niet zoveel voor. Die andere reiziger vertrok zo’n 50 jaar later van huis, en stopte pas na 30 jaar met reizen.
 
Ook hij bezocht China.
 
En daarnaast ook India, Sri Lanka, Indonesië, Kenia, en eh.. had ik Bulgarije al genoemd?
 

Kortom, qua reizen kan Marco Polo niet in zijn schaduw staan

 
Die wereldreiziger is Ibn Battoeta.
 
Hij kwam uit Marokko en ook híj schreef een boek over zijn reis. Dit boek heet simpelweg: De Reis.
 
Nu hoor ik je zeggen: ja maar wat is toch de link met hamamdoeken?
 
Oké, nu komt het: in het boek beschrijft hij dat hij in Bagdad naar de hamam gaat:
 
“Er zijn veel hamams in Bagdad. Het zijn prachtige gebouwen. Elke hamam heeft vele privékamers. In elke hoek staat een wasbak, met twee kranen waaruit heet en koud water komt. Iedere badgast krijgt drie hamamdoeken. Eén om om zijn middel te knopen als hij binnenkomt, één voor als hij naar buiten gaat, en één om zich mee af te drogen.”
 
Dubbele kraan zoals vroeger hamams in Bagdad

“Buiten Bagdad heb ik nooit zulke uitgebreide hamamrituelen gezien”

 
Dat schreef hij rond het jaar 1330!
 
Misschien nóg wel leuker is het volgende verhaal.
 
Enkele jaren later gaat Ibn Battoeta naar Turkije. Eén van de steden die hij bezoekt is Ladik, het tegenwoordige Denizli.
 
(De hamamdoeken van Happy Towels worden in een dorpje bij Denizli gemaakt.)
 
Blijkbaar werd hier heel vroeger ook al geweven. Want Ibn Battoeta schrijft dat er prachtige katoenen doeken werden gemaakt, “met goud geborduurde randen. Deze doeken hebben een lange levensduur door de goede kwaliteit van het katoen en het weven.”
 

Al in de 14e eeuw waren de hamamdoek-weverijen er beroemd

 
Een ander verhaal over Denizli gaat over gastvrijheid. Ibn Battoeta is net met een karavaan in Denizli aangekomen. Hij schrijft:
 
“Toen we langs de bazaar kwamen, kwamen een paar mannen naar ons toe die de teugels van onze paarden grepen. Vervolgens begonnen andere mannen ruzie met ze te maken. De gemoederen liepen zo hoog op dat sommigen hun mes trokken. Ik had geen idee wat ze zeiden en werd steeds banger. Na een tijd kwam er iemand bij die Arabisch sprak en ik vroeg hem wat ze van ons wilden. Hij antwoordde dat ze tot twee groeperingen behoorden, en dat ze allebei onze gastheer wilden zijn.”
 

Uiteindelijk kwamen ze er vreedzaam uit:

Ibn logeert de ene nacht bij de één, en de andere bij de ander.
 
 
Ibn Battoeta’s boek biedt genoeg verhalen voor een eigen serie op Netflix, dacht ik zo.
 
Met af en toe een mooie hamamdoek in beeld ;)
 
 
 
 

Toon alle hamamdoeken Ervaringen winkelmandje
 
 
 

Maandelijkse nieuwsbrief?